شعر تركى مجنونِلَه من مكتب عشق ايچره اوخوردوق * من مصحفى ختم ايتديم او و الليل‌دَه قالدى « 1 » شعر تركى از اشعار تركى نغز اديب فرزانه ، شيخ مهر على خويى - رضوان اللَّه عليه - : درس عشق اوخوميان زاد اولماز * اولسا مفتى ادى بير زاد اولماز گورميَن خسرو عشقى هرگز * سوزى شيرين اوزى فرهاد اولماز بلبلم گلخن اولُوبدور وطنيم * چكْمِيَمْ ناله و فرياد اولماز دِيمَيُون آغلاما عاشق اولانا * شطّ اگر اولماسا بغداد اولماز گوگليم آبادليق ايستر امّا * تا خراب اولميا آباد اولماز بُلبلا فصلِ گُلُن قدرينى بيل * كه هميشه مَهِ خرداد اولماز غنچه نين با غرينه بَاخْديم بيلديم * دَهْرْ بَاغِينْدَه اولان شاد اولماز اى گُوگل خُوبلره صيد اولدون * صيد اولان قوش داخى صيّاد اولماز عاشق اولدون فدوى عقلى براخ * بير عروسَ ايكى داماد اولماز « 2 » كلمهء « فدوى » ، تخلّص اين شاعر است . او با سه زبان شعر مىگفته : عربى ، فارسى و تركى . و از بهترين آنها ، قصيدهء عربى او است كه آغازش ( ها عليٌّ بشر كيف بشر / ربّه

--> ( 1 ) . در مكتب عشق ، من مصحف را ختم كردم . امّا مجنون در [ سورهء ] والليل جا ماند . ( 2 ) . كسى كه درس عشق نخوانده باشد ، به جايى نمىرسد ؛ اگر چه « مفتى » شود . كسى كه عشق خسرو را نچشيده باشد ، نه گفتار شيرين دارد ، نه رفتار فرهاد . بلبلى هستم كه وطنم گلزار است ؛ چگونه ناله سر ندهم ؟ به من نگوييد به حال عاشق گريه نكنم ؛ چرا كه شطّ نباشد ، بغداد هم نيست . دلم هواى آبادى دارد ؛ امّا تا ويران نشود ، آباد نخواهد شد . اى بلبل ! قدر فصل شكوفه را بدان ، كه عمر بهار كوتاه است . به غنچه نظر كردم ؛ دانستم كه در باغ « دهر » شادى نيست . دلا ، صيد خوبان شدى ! پس صياد نخواهى بود . اگر عاشق شدى اى « فدوى » ، عقل را رها كن ؛ چرا كه براى يك عروس ، دو داماد نمىشود .